พ

พนมมือ	v. to lift the joined palms as a token of reverence; put the hands together (at the chest or forehead) in salutation.
พยากรณ์	answer; explanation; declaration; exposition; prediction.
พยาธิ	disease; sickness; ailment.
พยาบาท	ill-will; hatred; malevolence; aversion.
พยายาม, ความ	effort; exertion; striving; endeavor.
พร	boon; blessing; favour.
พรต	ascetic practice; religious observance.
พรมน้ำมนต์	to sprinkle the holy water.
พรรษา	a year; rainy season; the rains; rains-retreat; rains-residence; the Buddhist Lent.
พรหม	1. (in Hinduism) Brahma; the Creator; the Universal Self. 2. (in Buddhism) a divine being of the Form Sphere or of the Formless Sphere; brahma god; happy and blameless celestial being; inhabitant of the higher heavens.
พรหมจรรย์	the Holy Life; sublime life; religious life; celibate life; chaste life; strict chastity; Brahma-faring.
พรหมจารี	one who leads a holy or chaste life; celibate; Brahma-farer.
พรหมโลก	the Brahma world; the Fine-material and Immaterial Worlds.
พรหมวิหาร	(the four) Divine States (of mind); the four noble sentiments; the Highest Conduct; the sublime states of mind.
พระ-	ตัด “พระ” ออกแล้วดูในลำดับของคำนั้นๆ.
พระ	1. title used when speaking of a Buddhist monk; venerable. 2. a Bhikku; Buddhist monk; monk; (in other religious) a priest; minister; clergyman; etc.
พระครู	the title of monastic dignitary lower than Chao Khun; Phra Khru; Venerable Teacher.
พระเครื่อง	a small Buddha image (often used as an amulet or talisman); amuletic Buddha image.
พระธรรม	Dhamma; Dharma; the Doctrine; the Teachings; the Law; the Norm.
พระนอน	Reclining Buddha.
พระบรมศาสดา	the Master; the Teacher; the Great Master; the Buddha.
พระบูชา	a Buddha image of a larger size fit to be placed more or less permanently for worship; Buddha image (to be) set (on an altar) for worship; altar Buddha-image.
พระประธาน	the principle Buddha image (in the Uposatha hall); main Buddha image.
พระปรางค์	(round-topped) towerlike stupa with a pronged crownpiece; Phra Prang.
พระผู้มีพระภาค	the Blessed One; the Exalted One.
พระพุทธเจ้า	the Buddha; Lord Buddha; the Enlightened One; the Awakened One.
พระพุทธบาท	the Buddha’s footprint.
พระพุทธปฏิมา	a Buddha image.
พระพุทธรูป	the figure of the Buddha; a Buddha image.
พระพุทธศาสนา	Buddhism; the teaching of the Buddha.
พระสงฆ์	1. Sangha; the Order; the monastic order. 2. a monk.
พระไสยาสน์	ดู พระนอน.
พราหมณ์	a Brahman; man of the Brahmin caste; a priest.
พละ	power; strength; health; energy.
พลี	religious offering.
พหุลกรรม	ดู อาจิณณกรรม.
พหูสูต	one who has great knowledge; a very learned man; well-taught man; man of great learning.
พัดยศ	an ornamental long-handled fan used as insignia of monastic rank; fan as rank insignia; rank fan; official fan; fan insignia.
พัทธสีมา	boundary established by the Sangha; consecrated area; consecrated place of assembly; (T.) consecrated assembly hall.
พับเพียบ	v. to sit flat with both legs tucked back to one side; sit side-ways.
พาล	a fool; spiritually defective person.
พาหุสัจจะ	much learning; great learning; profound knowledge.
พิธี	arrangement; performance; ceremony.
พิธีกรรม	rite; ritual; ceremony.
พิธีหลวง	ดู ราชพิธี.
พินทุ, พินทุกัป	ดู กัปปพินทุ.
พีชนิยาม	physical organic order; biological laws.
พุทธะ	the Buddha; a Buddha; enlightened one.
พุทธกาล	the time of the Buddha (or a Buddha); the advent of the Buddha.
พุทธกิจ	the Buddha’s daily routine; duty of the Buddha.
พุทธคุณ	the quality (virtue or character) of the Buddha.
พุทธจริยา	the Buddha’s conduct; the Buddha’s course of conduct; the Buddha’s career or style of life; the Buddha’s life activities; the way of the Buddha.
พุทธจักร	the Buddhist Church; the Buddhist monastic order.
พุทธบริษัท	the Buddhist assembly; the four assemblies of Buddhists; Buddhists collectively.
พุทธบาท	the Buddha’s footprint.
พุทธปฏิมา	ดู พระพุทธปฏิมา.
พุทธประวัติ	the life of the Buddha; life-story of the Buddha.
พุทธพจน์	the words (or teaching) of the Buddha; the Buddha’s sayings.
พุทธภาษิต	what said by the Buddha; the Buddha’s sayings.
พุทธมามกะ	one devoted to the Buddha; one who professes Buddhism; a Buddhist.
พุทธรูป	ดู พระพุทธรูป.
พุทธวงศ์	“the History of the Buddhas”; name of the fifteenth division of the Khuddaka Nikaya.
พุทธศักราช	the Buddhist Era (B.E.).
พุทธศาสนา	ดู พระพุทธศาสนา.
พุทธศาสนิกชน	a Buddhist; adherent of Buddhism.
พุทธันดร	a Buddha-interval; the period between the appearance of one Buddha and the next.
พุทธานุสติ	recollection of the Buddha; reflection on the virtue of the Buddha.
พุทธาวาส	residence of the Buddha’; the sanctuary or public precincts of monastery.
พุทธิจริต	the intellectual; the wise; one whose behavior or character is wisdom; an intelligent-natured person.
เพล	the limited time for the second and last meal of the monk; lunchtime for Buddhist monks; (11:00-12:00 a.m.); forenoon meal.
แพศย์	a member of the third caste; merchant and agriculturalist; trades folk.
โพชฌงค์	(the seven) Constituents (or Factors) of Enlightenment; wisdom-factors.
โพธิ [ต้นไม้]	the “Bo” tree; the Bodhi Tree; pipal tree; the Ficus Religiosia.
โพธิญาณ	Enlightenment; supreme knowledge.
โพธิปักขิยธรรม	(the thirty-seven) qualities contributing to enlightenment; virtues partaking of enlightenment.
โพธิสัตว์, พระ	the Bodhisatta; Bodhisattva; a Buddha-to-be; Enlightenment-being; candidate for Buddhahood; one who has resolved to attain enlightenment for the helping of his follow-men.