|
เมื่อจิตเลื่อมใสแล้ว ทักษิณาทานชื่อว่าน้อยย่อมไม่มี |
|
นตฺถิ จิตฺเต ปสนฺนมฺห อปฺปกา นาม ทกฺขิณา
ขุ.วิมาน. ๒๖/๘๒ |
| การเลือกให้ อันพระสุคตทรงสรรเสริญ |
|
วิเจยฺย ทานํ สุคตปฺปสตฺถํ
สํ.ส. ๑๕/๓๐ |
| คนพาลเท่านั้น ย่อมไม่สรรเสริญทาน |
|
พาลา หเว นปฺปสํสนฺติ ทานํ
ขุ.ธ. ๒๕/๓๘ |
| ผู้ให้ ย่อมผูกไมตรีไว้ได้ |
|
ททํ มิตฺตานิ คนฺถติ
สํ.ส. ๑๕/๓๑๖ |
| ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก |
|
ททมาโน ปิโย โหติ
องฺ.ปญฺจก. ๒๒/๔๔ |
| ปราชญ์ผู้ให้ความสุข ย่อมได้รับความสุข |
|
สุขสฺส ทาตา เมธาวี สุขํ โส อธิคจฺฉติ
องฺ.ปญฺจก. ๒๒/๔๕ |
| ผู้ให้สิ่งประเสริฐ ย่อมถึงฐานะที่ประเสริฐ |
|
เสฏฐนฺทโท เสฏฐมุเปติ ฐานํ
องฺ.ปญฺจก. ๒๒/๕๖ |
| |
|
|
เมื่อให้ทานในวัตถุอันเลิศ บุญอันเลิศ อายุ
วรรณะ ยศ เกียรติ สุข และ กำลังอันเลิศ ก็เจริญ |
|
อคฺคสฺมึ ทานํ ททตํ อคฺคํ ปุญฺญํ ปวทฺฒติ
อคฺคํ อายุ จ วณฺโณ จ ยโส กิตฺติ สุขํ พลํ
ขุ.อิติ. ๒๕/๒๙๙ |
| |
|
|
ผู้ให้สิ่งที่เลิศ ให้สิ่งที่ดี ให้สิ่งที่ประเสริฐ
ย่อมเป็นผู้มีอายุยืน มียศ ในภพที่ตนเกิด |
|
อคฺคทายี วรทายี เสฏฺฐทายี จ โย นโร
ทีฆายุ ยสวา โหติ ยตฺถ ยตฺถูปปชฺชติ
องฺ.ปญฺจก. ๒๒/๕๖ |
| |
|
|
ให้ทานเป็นต้นก่อน จึงได้สุขบัดนี้
เหมือนรดน้ำที่โคนให้ผลที่ปลาย |
|
ปุพฺเพ ทานาทิกํ ทตฺวา อิทานิ ลภตี สุขํ
มูเลว สิญฺจิตํ โหติ อคฺเค จ ผลทายกํ
สทฺทสารตฺถชาลินี |
| |
|
|
ห้วงน้ำที่เต็ม ย่อมยังสาครให้เต็มได้ฉันใด
ทานที่ให้แต่โลกนี้ ย่อมสำเร็จแก่ผู้ละไปแล้วฉันนั้น |
|
ยถา วาริวหา ปูรา ปริปูเรนฺติ สาคร
เอวเมว อิโต ทินฺนํ เปตานํ อุปกปฺปติ
ขุ.ขุ. ๒๕/๑๐ |
| |
|
|
ผู้ใดให้ที่พักอาศัย ผู้นั้นชื่อว่าให้สิ่งทั้งปวง
ผู้ใดสอนธรรม ผู้นั้นชื่อว่าให้อมตะ |
|
โส จ สพฺพทโท โหติ โย ททาติ อุปสฺสยํ
อมตนฺทโท จ โส โหติ โย ธมฺมมนุสาสติ
สํ.ส. ๑๕/๔๔ |
| |
|
|
ผู้ใดไม่ให้ทานในคนที่ไม่ควรให้ แต่ให้ทานในคนที่ควรให้
เมื่อประสบปัญหา ย่อมได้พบผู้ช่วยเหลือ |
|
อเทยฺเยสุ อททํ ทานํ เทยฺเยสุ โย ปเวจฺฉติ
อาปาสุ พฺยสนํ ปตฺโต สหายํ อธิคจฺฉติ
(โพธิสตฺต) ขุ. ชา. จตุกฺก. ๒๗/๑๒๙. |
| |
|
|
ผู้ใดไม่ให้ทานในคนที่ไม่ควรให้ ย่อมให้ในคนที่ควรให้.
ผู้นั้นประสบความเสื่อมเพราะอันตราย ย่อมได้สหาย. |
|
อเทยฺเยสุ อททํ ทานํ เทยฺเยสุ โย ปเวจฺฉติ
อาปาสุ พฺยสนํ ปตฺโต สหายํ อธิคจฺฉนฺติ
(โพธิสตฺต) ขุ. ชา. จตุกฺก. ๒๗/๑๒๙. |
| |
|
|
ผู้ใดให้ทานในบุคคลที่ไม่ควรให้ ไม่ให้ในคนที่ควรให้.
ผู้นั้นถึงความเสื่อมเพราะอันตราย ย่อมไม่ได้สหาย. |
|
อเทยฺเยสุ ททํ ทานํ เทยฺเยสุ นปฺปเวจฺฉติ
อาปาสุ พฺยสนํ ปตฺโต สหายํ นาธิคจฺฉติ.
(โพธิสตฺต) ขุ. ชา. จตุกฺก. ๒๗/๑๒๙. |
| |
|
|
ผู้ให้ข้าว ชื่อว่าให้กำลัง ผู้ให้ผ้า ชื่อว่าให้ผิวพรรณ ผู้ให้ยานพาหนะ ชื่อว่าให้ความสุข ผู้ให้ประทีบโคมไฟ ชื่อว่าให้จักษุ.
|
|
อนฺนโท พลโท โหติ วตฺถโท โหติ วณฺณโท
ยานโท สุขโท โหติ ทีปโท โหติ จกฺขุโท.
สํ. ส. ๑๕/๔๔. |
| |
|
|
| ผู้ให้ของชอบใจ ย่อมได้ของชอบใจ ผู้ให้ของเลิศ ย่อมได้ของเลิศ
ผู้ให้ของดี ย่อมได้ของดี ผู้ให้ของประเสริฐ ย่อมถึงฐานะอันประเสริฐ.
|
|
มนาปทายี ลภเต มนาปํ
อคฺคสฺส ทาตา ลภเต ปุนคฺคํ
วรสฺส ทาตา วรลาภี จ โหติ
เสฏฺฐนฺทโท เสฏฺฐมุเปติ ฐานํ.
อง. ปญฺจก. ๒๒/๕๖. |
| |
|
|
ผู้ให้ข้าวชื่อว่าให้กำลัง ผู้ให้ผ้าชื่อว่าให้ผิวพรรณ
ผู้ให้ยานพาหนะชื่อว่าให้ความสุข ผู้ให้ประทีปโคมไฟชื่อว่าให้จักษุ |
|
อนฺนโท พลโท โหติ วตฺถโท โหติ วณฺณโท
ยานโท สุขโท โหติ ทีปโท โหติ จกฺขุโท
|
