| ผู้ชนะย่อมก่อเวร |
|
ชยํ เวรํ ปสวติ
สํ.ส. ๑๕/๑๒๒ |
| |
การให้ธรรมย่อมชนะการให้ทั้งปวง
รสแห่งธรรมย่อมชนะรสทั้งปวง
ความยินดีในธรรมย่อมชนะความยินดีทั้งปวง
ความสิ้นตัณหาย่อมชนะทุกข์ทั้งปวง |
|
สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ
สพฺพํ รสํ ธมฺมรโส ชินาติ
สพฺพํ รตึ ธมฺมรตี ชินาติ
ตณฺหกฺขโย สพฺพทุกฺขํ ชินาติ
ขุ.ธ. ๒๕/๖๓ |
| |
| ความชนะใดที่ชนะแล้วกลับแพ้ได้ ความชนะนั้นไม่ดี |
|
น ตํ ชิตํ สาธุ ชิตํ ย ํ ชิตํ อวชิยฺยติ
ขุ.ชา.เอก. ๒๗/๒๒
|
| |
| พึงชนะความโกรธด้วยความไม่โกรธ พึงชนะคนไม่ดีด้วยความดี พึงชนะคนตระหนี่ด้วยการให้ พึงชนะคนพูดปดด้วยคำจริง |
|
อกฺโกเธน ชิเน โกธํ อสาธุ ํ สาธุนา ชิเน
ชิเน กทริยํ ทาเนน สจฺเจนาลิกวาทินํ
ขุ.ธ. ๒๕/๔๕ |
| |
